ျပတင္းေပါက္

ကိုယ္ ့ဘ၀ ကိုက ခတ္ၿပီးသား ေဘာင္ေတြနဲ ့

အသားက်......

ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ...

ငါ ့ကို ပိတ္မထားၾကပါနဲ ့..

ငါ က အိုမာခယမ္းကိုလည္း ရႈသြင္းခ်င္တယ္...

ျမိဳမျငိမ္းနဲ ့လည္း ပ်ံ ့လြင္ ့ခ်င္တယ္

ေမာင္ေခ်ာႏြယ္ရဲ ့"ရထား"လည္း စီးခ်င္တယ္...

(ကို)ေအာင္ခ်ိမ္ ့နဲ ့လည္း" ခရီး "သြားခ်င္ေသး....

"မီးေလာင္ျပင္ " ရုပ္ရွင္ ကိုေတာ့ (ကို)ေဖာ္ေ၀း နဲ ့အတူၾကည္ ့ခ်င္တယ္

ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ...

ငါ ကိုပိတ္မထားၾကပါနဲ ့...

အိုဘားမားရဲ ့မိန္ ့ခြန္းေတြ လည္းနားေထာင္ခ်င္တယ္..

အိုစမာ ကို ေတြ ့ၿပီလား ငါသိခ်င္တယ္..

ေမာ္ရင္ဟို ဘာေတြၾကြားလည္း ငါစိတ္၀င္စားတယ္...

ဘယ္သူေတြ ဘာေျပာေျပာ...

ငါ ကိုပိတ္မထားၾကပါနဲ ့...

ေဘာင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ ခတ္ထား ခတ္ထား...

ငါ ့ရင္ ဘတ္ ကို ငါ ဆြဲ ဖြင္ ့ထားမယ္...

ေလေကာင္းေလသန္ ့မ်ား...

၀င္ေရာက္နုိင္ပါေၾကာင္း....။ ။ငလင္း

ဒီ ကဗ်ာ အေၾကာင္းက ေျပာျပရင္ ပိုရႈပ္ သြားမွာ.....အဲဒါေၾကာင္ ့မေျပာေတာ ့ဘူး...။ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ခံစားရတဲ ့အတိုင္းေရးထားတာ ပါ...။

Read More...

Collapse...

အခ်စ္တဲ ့လား.....ရူးေနၿပီ..

အေကြ ့ေကြ ့၊ အ၀ိုက္၀ိုက္

အရႈိက္ရႈိက္၊ အဖိုဖို....

ေနညိဳခ်ိန္ ေတာင္ျပာတန္းမွာ

ပု၀ါပါးေလး လွမ္းထားတယ္....။



အယိမ္းယိမ္း၊ အႏြဲ ့ႏြဲ ့

အသြဲ ့သြဲ ့၊ အယဥ္ယဥ္....

ေရာေထြးယွက္တင္၊ စံပယ္တစ္ခင္း..

ခပ္ျပင္းျပင္းေလး ေမႊးသြားတယ္။



အႏုႏု၊ အရြရြ

အလြလြ၊ အစိုင္စိုင္...

ႏွင္းဆီခိုင္ ရင္အစူး ...

အၾကိမ္ၾကိမ္ သာ ယစ္မူး လို ့..

အရူးျဖစ္ခဲ ့ျပီ ေလ..။ ။ငလင္း

ဒီကဗ်ာ ေလး ေရးျဖစ္ပံုက ဒီလိုပါ...။ titanic ဇာတ္ကား ကိုၾကည္ ့ၿပီး ခံစားမိ ပံု ေလး ခ်ေရးထားတာ..
ကၽြန္ေတာ္ က video တို ့movies တို ့သိပ္ မၾကည္ ့ ပါဘူး..။titanic ဇာတ္ကားကေတာ ့အရမ္းလူေျပာမ်ား
ျပီး နာမည္ၾကီး ေတာ ့ၾကည္ ့ခ်င္စိတ္ေတြျဖစ္ လာ လို ့...ၾကည္ ့လိုက္မိတဲ ့အခါ....ဒီကဗ်ာေလးကို ခ် ေရး
လိုက္မိတာပါပဲ...။အဲဒီဇာတ္ကားထဲ က.....ပင္လယ္...
ေက်ာက္ေဆာင္....
ကံတရား.....
သေဘၤာ...
အခ်စ္ရဲ ့..ရယူျခင္း၊ေပးဆပ္ျခင္း....
ရုန္းကန္ျခင္း.....အဲဒါေတြ ကို ရယူခံစားမိေပမယ္ ့...
ကၽြန္ေတာ္က သူမနဲ ့ခ်စ္ျခင္း တစြန္းတစ ကိုပဲ ေရဖြဲ ့ခံစား နုိင္ခဲ ့ပါတယ္...။
( ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း wynnsun က ကဗ်ာ ေရးခိုင္းတာ တစ္ရက္ေတာင္ မျပည္ ့ေသးဘူး..
အငမ္းမရ ထ ေရးျဖစ္တယ္...ဘယ္အခ်ိန္ထဲ ကေရးခ်င္ ေနတယ္ ...သိ၀ူး...ဟီး)

to be continued....

Read More...

Collapse...

အေျဖညိွၾကဖို ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္

ဘေလာ့ေတြမွာ ပံုျပင္ေလးေတြေရးၾကလို ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ကို ဖန္တီးလိုက္ပါတယ္။ ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက လူသားေလးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့။ သူဟာ ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ သူ ့ရဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းကို ရွာေဖြေနသူေပါ့။ သူဟာ သိုးမေလးေယာင္ေဆာင္ထားတဲ့ ဘီလူးမေလးကိုလည္း သူ ့ရဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္း လို ့ ထင္ခဲ့တယ္။ ဘီလူးမေလးမွန္းသိေတာ့ သူ ့ရဲ့မျပီးဆံုးေသးတဲ့ ခရီးအတြက္ ဆက္လက္ ထြက္ခြာလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ ့ရဲ့ေနာက္တစ္ျခမ္းလို ့ သူတထစ္ခ်ယံုၾကည္မိသူေလးကိုသြားေတြ ့ တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူမဟာ တျခားေသာျဂိဳလ္ကမာၻက ျဂိဳလ္သူမေလးျဖစ္ေနေလရဲ့။ဒါနဲ ့ ဒီလူသားေလးဟာ ဆက္လက္ခရီးဆက္ခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ ့ အၾကင္နာနတ္သမီးေလးတစ္ပါးကို သြားေတြ ့တယ္။ အၾကင္နာနတ္သမီးေလးကိုေတာ့ သူရွာေနတဲ့ တစ္ျခမ္းမဟုတ္မွန္း အေစာၾကီးကတည္းက သူသိထားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ ့ရဲ့ ခရီးကုိ သူဆက္ထြက္လာခဲ့တယ္။ ေဟာ..ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့သူ ့ ရဲ့ေနာက္တစ္ျခမ္းကို ရွာေဖြေတြ ့ရွိခဲ့ပါျပီ။ သိုးကေလးလိုလည္း ျဖဴစင္၊ ျဂိဳလ္ကမာၻသူေလးအလား ဆန္းၾကယ္၊ နတ္သမီးကဲ့သို ့ ၾကင္နာတတ္တဲ့ ျပီးျပည့္စံုတဲ့သူ ့ရဲ့ ေနာက္တစ္ျခမ္းေပါ့။ ဒါေပမယ့္ လူသားမေလးဟာ သံုးၾကိမ္သံုးခါတိတိ ကမာၻငယ္ေလးေတြထဲက ေျပးထြက္လာတဲ့လူသားေလးကို သူ ့ ရဲ့ကမာၻငယ္ေလးထဲမွာ အျမဲေနထိုင္သြားမယ့္ သူ ့ရဲ ့ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့ တစ္ျခမ္းလို ့ မယံုႏုိင္ဘူး ျဖစ္ေနရွာတယ္။ ဒီေတာ့လူသားေလးဟာ မေရးတတ္၊ေရးတတ္နဲ ့ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ေရးစပ္ကာပို ့ လိုက္ေလရဲ့။ ကဗ်ာေလးကေတာ့

ဟိုတစ္ေယာက္က ခ်စ္ဦးဆိုျပီး
ေမ့မရႏုိင္ မျဖစ္မိျပီ။
သူကစမွား သစၥာျပားလို ့
ခြင့္မလႊတ္ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ဒုတိယက အခ်စ္ဦးလို ့
အမွတ္တရ ဆိုႏိုင္သည္။
ဘာသာမတူ စရုိက္ကြဲမို ့
ရင္နာနာႏွင့္ လမ္းခြဲသည္။

ေနာက္ဆံုးတစ္ေယာက္ေတာ့
ကိုယ့္ကိုခ်စ္လို ့ သနားမိသည္။
သို ့ေသာ္ျငားလည္း
တစ္သက္ေရးမို ့ လမ္းခြဲသည္။

အခ်စ္မွန္ကို မၾကံဳခဲ့သူမို ့
ေနာက္ထပ္ဆံုဖို ့ ေတြးေၾကာက္သည္။
သို ့ပင္ျငားလည္း ကိုယ္ခ်စ္သူကို
ခါမတန္ဘဲ ေတြ ့မိျပီ။
သူခ်စ္မခ်စ္ ကိုယ္မသိလို ့
ရင္ေလးသည္ ရင္ေလးသည္။

ကဲ.. တစ္ခ်ိဳ ့က ပံုျပင္ေလးေတြကို ကိုယ့္စိတ္ၾကိဳက္ ဇာတ္သိမ္းခ်င္တတ္ၾကတယ္။ ကုိယ့္စိတ္ၾကိဳက္ ဇာတ္သိမ္းၾကည့္ႏိုင္ၾကဖို ့ ပံုျပင္ေလးကုိ ဒီမွာပဲ အဆံုးသတ္လိုက္မယ္ေနာ္။ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။

Read More...

Collapse...

NO ALIENS, BUT ALIENS

dedicated to my siblings abroad

We all are sons of the earth,

And sure no aliens here.

But even plants to grow

All rely on favoring ground.

And also men for rise

Have to regard their homeland.

You’re white

And I’m brown.

You’ve got your family

And I’ve got my own.

Your world raised you

And my world raised me.

You feel with your soul

And I feel with my soul.

We can change views

But we can’t change souls.

So we’re aliens on ground.

Read More...

Collapse...

A poem of a non-professional poet !

Today unexpectedly I'm let to read a poem. It's recently written by my teacher , my best russian friend, Katya Vasiliy. I really like this poem because here I can find out & feel what the author feels. It's in Russian. But I don't like to change it's taste by translating to my second language. So, it's only for ones who know Russian language. And... I've got her permission to post it.

Не все ль равно, какая я и кто я?
Лишь облака на небе и на воле,
Лишь дух от Света сам бывает Светом.
А я-то где?А я пока что где-то.
В цветах, в огне, и в искрах звезд и капель
Плывет мой человеческий корабль.
Он хочет отыскать святые гроты.
А для чего? Наверно, для чего-то!

Read More...

Collapse...